Men Sicni Işka Girmişem

Men sicn-i ışka girmişem ma’şûkumun mahbûsıyam Ârı gönülden sürmişem zann itme ki nâmûsıyam Bu râha itdim çün sefer kalmadı benlikden eser Gel sen de seyr it ey püser men bu yolun câsûsıyam Ol hûba virdim varımı kat’eyledim zünnârımı Sıdk-ıla sevdim yârimi dost bahcesi arısıyam Mahv oldı çünkü mâsivâ tahta oturdı dil-rübâ Kalmadı hîç akl u hayâ ışk u hevâ me’nûsıyam Aşk hamrini nûş eyledim deryâ olup cûş eyledim Dost da’vetin gûş eyledim bugün anın med’ûsıyam Gelsün nasîhat isteyen itsün nisâr cân ile ten Bilsün muhakkak ol ki men her dertlerin dârûsıyam Var gerçi cürmüm bî-hisâb yok defterimde hîç sevâb Şâhım Halîm itmez itâb bilürse de suçlusuyam Takdîs-i Kuddûs eylerem ismini dilde söylerem Men mâsivâyı neylerem Kuddûsîyem Kuddûsîyem