Mestu Medhuş Olmuşum

Mestu medhuş olmuşum Ben âşık-ı bîçâreyim Dertliyim derdim içinde Arzû-yu dermâneyim Dün ü ve gün asker-i aşkı Davet ettim hâneme Yağma oldu hep imâret Şimdi ben uryâneyim Âşıkım aşka giriftâr Yanarım her subh u şâm Terk edip mâl ü menâli Bir aceb vîrâneyim Tâ ezelden döndü kaldı Üstüme bu aşk benim Yıktı varlık şehrini Baştan başa vîrâneyim Ma’şuk’un gamze-i çeşminden Dokundu bir kabes Yaktı kül etti vücûdum Sanki bir pervâneyim Yana yana aşk oduyla Küllî pürnûr olmuşum Cism-i sadeften içeri Gizli bir dürdâneyim Cümle âlem halkı bunda Bilmediler sırrımı TALİBÎ aklın verâsında Gezip seyrâneyim