Mevlaya Gel

Bulamıyorum kendimi ne gökte ne de yerde Taş mıyım toprak mı ne sıfatla ne de isimle Çiçeksiz bahçeyi neyleyim sevgiyle donanmış kalpteyim Ben her şeyi senden bildim gözyaşımı nurunla sildim **** İnsan misale mahal olur zuhur eden mana odur Cisim ve fiilde dolaştım diyar kemale acizde ulaştım yar Coşkuyu sohbeti bırak hizaya gönlündeki manaya bak Mevlaya Mevlaya gel