Mezakı Şiri Şairan

Mezâk-ı şiʻri şâirân alurlar gülbe-i câne O mir’ât-ı muhabbetden bakarlar rûy-i cânâne Kelâm-ı âb-dâr dürdür velev ki çıksa bir hâkden O câm-ı mey-i ma’nâdır yakışır bezm-i sultâne Sezâdır ârife eş’âr ile hoş hasb-i hâl etmek O verd-i bâğ-ı hikmetdir âşıkdır lal-i handâne Güneş-veş pertevin salmış kulûb-i ârife eş’âr Safâ bahş eylemiş her dem sudûr-i ehl-i irfâne Diler LUTFÎ kerem-şân hem fazîlet-mend olan zâtdan Kabûle şâyân olmazsa kabûl et atma yâbâne