Miskin Âdem Oğlanı

Miskin âdem oğlanı nefse zebûn olmuşdur Hayvân cânâvar gibi otlamağa kalmışdır Hergiz ölümün sanmaz ölesi günün anmaz Bu dünyadan usanmaz gaflet ögün almışdır Oğlanlar öğüt almaz yiğitler tevbe kılmaz Kocalar tâat kılmaz sarp rûzigâr olmuşdur Beğler azdı yolundan bilmez yoksul hâlinden Çıkdı rahmet gölünden nefs gölüne dalmışdır Yunus sözü âlimden zinhâr olman zâlimden Korka durun ölümden cümle doğan ölmüşdür