Mübtelayı Aşk Olan

Mübtelâyı aşk olan dünyâ vü ukbâdan geçer Sana kim Mecnûn olursa zülf-i Leylâ’dan geçer Râh-ı aşka sıdk ile her kim basarsa bir kadem Hatve-i evvelde ol arş-ı muallâdan geçer Firkatinde ger o şûhun âh idersem bî-gümân Tîr-i âhım var bî-muhâbâ tâs-ı minâdân geçer Kadd ü haddine senin dil-beste olan ey habîb Cennet-i adne nazar salmaz o tûbâdan geçer Meyve-i vaslına her kim oldu yârin dest-i-res Ey Sezâyî şübhe yok billâhi hevâdan geçer