Ne Alursın Bilmem

Âşıka cevr-u cefâdan ne alursın bilmem Dil-i âşüfte-hevâdan ne alursın bilmem Günde bir tarz ile ‘uşşâka idersin ‘işve Böyle beyhûde-edâdan ne alursın bilmem Cânı sûzende idüp gönlümü aldun ammâ Şu nedm-i köhne-kabâdan ne alursın bilmem Tel kırarsun ser-i zülfünde tolaşma ey dil Başa püskülli belâdan ne alursın bilmem İtme rüsvâlığı gülşende yeter ey bülbül Böyle nâ-bercâ nevâdan ne alursın bilmem Dehri ümmîd ü vefâ ile gezersün Kâmî Verd-i hoş-bûy-ı vefâdan ne alursın bilmem