Nefse Uyup

Nefse uyup bir zaman derdi sivaya düştüm. Harab edip gönlümü gör ne belaya düştüm. Allah’a ısmarladım bil cümle ahvalimi. Aşkın nehrine girip bahr-i safaya düştüm. Yâd ellerde kimsesiz hayli zaman eylendim. Semt-i yâre uğrayıp şükür sılaya düştüm. Akıbet lütf-i yezdan yetişip imdadıma. Fikr-i nefsi unutup zikr-i hüdaya düştüm.