Neme Gerek

Ben varlıktan el çekmişim Dünya ukbâ neme gerek Dostun cemâlin görmüşüm Arz-u sema neme gerek Yağma olunca varlığım Gitti gönülden darlığım Gurup etti ağyarlığım Hubb-i sivâ neme gerek Çok ağladım, şimdi güldüm MUTU KABLE ile öldüm Hamd-ü-Lillâh mes’ud oldum Şah-u gedâ neme gerek Vahdette zâhir kesreti Kesrette bâtın vahdeti Buldum kazandım vuslati Çun-ü çera neme gerek Zühdü bıraktım zâhide Kerâmâtı da âbide Allah kâfi gelir abde Alâ, edna neme gerek Şimdi benden gitti benlik O gidince geldi senlik Şems’i kapladı esenlik Evsaf, esmâ neme gerek