Nola Gelsen Şimden Girü

N’ola gelsen şimden girü fesâdı terk itsen gönül Gâh aglasan günâhuna gâh kanâ‘at itsen gönül İşün gücün fesâdıla yakdı beni hırs odıla İltsen yarı bir ugurdan yanar oda atsan gönül Nice bir ben sana uyam özümi belâya koyam N’ola gelsen sen de benüm ögüdümi dutsan gönül Dünyâ halkun düşmânıdur maksûd ol cânlar cânıdur Bilün ki dünyâ fânîdür dünyâyı terk itsen gönül Yûnus miskîn kalmaz câna virür cânını kurbâna Gelsen sıgınsan Sübhân’a togru yola gitsen gönül