Nükuşi Resmi Kevneynden

Nükûş-i resm-i kevneynden halâs it bu dil ü cânı Visâlin zevkini eyle iki ‘âlemde erzânî Şühûd-ı nûr-ı vahdetden irişse cânıma feyzin Hicâbı aradan ref’ it gerek zulmânî nûrânî İki ‘âlem vücûdu kim ana âyînedir vechin Ne bilsin zâhid-i miskîn rumûz-ı în ile ânı Geçir cisr-i mecâzîden bulalım asl-ı maksûdu Hakîkat üzre fehm ide dil ü cân sırr-ı insânı Cihân ü cân verâsından ‘urûc eylerdi cân ü dil Olursa mahz-ı cûdundan eğer tevfîk-i rabbânî Hayâlin derdine düşen kemâl-i hayrete irdi İdersen Mûsâ-veş Tûr-ı vücûdunda münâcâtı İdenler Mûsâ-veş Tûr-ı fenâda vârını îsâr “Terânî” sırrına irüp kemâlin buldu noksânı ‘Aceb sevdâya düşmüşdür visâlin isteyen ‘âşık Geçer sevdâ-yı sevdâdan bulan sevdâ-yı cânânı Harîm-i vaslına eyle Fenâyî bendeni mahrem İde sâhibine îsâl geçen ‘ahd ile peymânı