Nuru İrfan İle Pür Olsun Dilin

Nûr-ı ‘irfân ile pür olsun dilin Zulmet-i tenden halâs it cânını Sidre-i maksûda irişsin elin Cân gözüyle göregör cânânını Almayan deryâ-yı ‘irfândan güher Seng-i hârâdan beter oldu beter “Men ‘aref” sırrından al cânâ haber Nefsini bil bilesin Rahmân’ını ‘Aşk elinde bu gönül çevgândır Cismin ol çevgân ile galtândır Cümle ‘âlem sırrına hayrândır ‘Ârif olgıl gözleyüp meydânını Sende sûret ahsen-i takvîm iken Zîb-i zâtın âyet-i tekrîm iken Secde ile bunca pür-ta’zîm iken Bilmemek insâf mıdır şânını “‘Alleme’l-esmâ” didi Kur`ân’da Hakk Âdem’e virdi kamudan ön sebak Hakk’ı zikreyler cihânda her varak Sen de gafletden uyargıl cânını