Olaydım Efendim

Düşüme gel ey canan, yokluğun büyük hicran Saçında dalgalanan bir tel de ben olaydım Sendin Mevla’ya eren, Miraç’ta Hakkı gören Sana çiçekler veren bir dal da ben olaydım Mekke’dir mahzun kalan, Medine’dir can bulan Hicrete şahit olan bir kul da ben olaydım Olaydım Efendim, mecnunun ben olaydım Gözyaşınla ıslanan bir gül de ben olaydım Olaydım Efendim, meftunun ben olaydım O zülfünü okşayan bir yel de ben olaydım Üstünde yürüdüğün bir yol da ben olaydım Cemaline vurulan, hasretinle kavrulan Aşkla yanıp savrulan bir kül de ben olaydım Uhud’da cihat eden, uğrunda sebat eden Rıdvan’da biat eden bir el de ben olaydım Sensiz gönüller hazan, hüzünler taşır Ravza’n Aşkınla esip tozan bir çöl da ben olaydım