On Dört Asır Evvel

On dört asır evvel, yine böyle bir geceydi, Kumdan, ayın on dördü, bir öksüz çıkıverdi! Lakin, o ne hüsrandı ki: Hissetmedi gözler, Kaç bin senedir halbuki bekleşmedelerdi! **** Dünya neye sahipse, O’nun vergisidir hep; Medyûn ona cemiyyeti, medyûn O’na ferdi. Medyûndur o mâsuma bütün bir beşeriyyet Yâ Rab, bizi mahşerde bu ikrâr ile haşret