Rahm Eder Miri Zeman

Rahm eder mîr-i zemân gördüğü üftâdesine Kerem etmez mi Kerîm bende-i dildâdesine Dür-i deryâ-yı kerem Hayder-i Kerrâr-ı velî İhsân ederdi aceb bende-i şermendesine Er olur erbâb-ı dil himmeti âlî ne kadar Olsa mültecîleri bin vere her bendesine Der-i dergâhını tâif olıcak bây u gedâ Gün gibi ikrâm eder gördüğü üfgendesine Ne seâdet ne hidâyet bu şerâfet ne sehâ Cân verir cân diyerek dârına âyendesine LUTFİYA dârü’l-emân dârıdır ehl-i kerenin O kerem-şân ne yapar dârına pâ-bendesine