Rahmet Kapısında Garip Bir Kulum

Mekke’nin yollarında, ben de yürüsem Sıcacık kumlarda, pişsem erisem Kavruk yüreğimle, gözyaşı döksem Rahmet kapısında, garip bir kulum Alev aldı kalbim, aşk ateşiyle Yanar bu bedenim, her zerresiyle Mevlâ’nın aşkıyla, Resul hasretiyle Rahmet kapısında, garip bir kulum Bir sevdadır bende, karadır sevdam Ne mal, mülk isterim, ne de bir makam Kâbeyi bir görsem, kalmaz bende gam Rahmet kapısında, garip bir kulum Gecenin koynunda, Kâbe’nin nuru Kutlu Ravzasında, görsem ben yâri Yüreğim de sızlar, derinde ağrı Rahmet kapısında, garip bir kulum Bir rahmet rüzgarı, alsın da beni Hakk’ın izni ile, sarsın da beni Beytullah’a doğru, sürüsün beni Rahmet kapısında, garip bir kulum Bir nazara sığar, ömrümün özü Kâbe’nin nuruyla, nurlandır gözü Medet Yüce Rabb’im, güldür bu yüzü Rahmet kapısında, garip bir kulum