Rüzgarım Buldu Devranı Felekten

Rûzgârım buldu devrân-ı felekten inkilâb Kan içer oldum ayağın çekti bezminden şarâb Şu’le-i âh ile yandırdım dil-i ser-geşteni Bir od oldum çizginen çevremde olmaz mı kebâb Lâ’lin ile bâde bahş etmiş zihî güm-râhlık Oldu vâcib eylemek ol bî-edebden ictinâb Vermez oldu yol visâle pîç-i zülfün âh kim Rişte-i tedbîrden devrân-i kec-rev açtı tâb Olmadı ol mâha rûşen yandığım hicran günü Yandığın şeb tâ seher şem in ne bilsin âf-tâb Göz ki peykânın hayâliyle saçar her yan sirişk Bir sadeftir katre-i bârânı eyler dürr-i nâb Oldu ebr-i dûd-i âhım perde-i ruhsâr-i mâh Âh kim almaz cemâlinden henüz ol meh nikâb Kesmedi benden ser-i kûyunda âzârın rakip Ey Fuzûlî nişe cennet içre yok derler azâb Fuzuli