Şafak Garipliği

Gecelerin ardından bir şafak garipliği, Sisli ufuk ve biz, **** Durmuş gözlerken huzûru, neş’eyi, sevgiyi, Hâlimizce sessiz. **** Bora gibi zorlu esmeye başladı kader, Yürekler temelsiz… **** Deldiler zamanı, şu delik bir lehim ister, Sapasağlam eksiksiz.. **** Kuluçkadaymış bütünüyle kin, nefret meğer, Sîneler pek hissiz… **** Yüreğimde sancı, şakaklarımda kanlı ter, Hislerim direksiz. **** Bir baştan bir başa ufku şafaklar tutmuşken, Dupduru lekesiz; **** Zulmet yırtılmış, aydınlık geceyi boğmuşken.. Ve yollar hendeksiz… **** Yürüyorduk, hülyâlı baharlara ard arda, Mânisiz, engelsiz.. **** Her yanda kızaran erguvanlar arasında, Pür-şevk, gösterişsiz.. **** Gök bir yanda, yıldızlar bir yanda, biz bir yanda, Nûrefşân tertemiz; **** Zaman “vefâ, vefâ” diye inledi bir anda, Acıklı, mecalsiz… **** Yeniden gün denizde söner gibi olmuştu, Ölgün ve bedelsiz.. **** Yeniden bu hasta gönlüm hasretle dolmuştu, Hicranlı-talisiz.