Safasından Doyulmaz Zatı Bahrin

Safâsından doyulmaz zât-ı bahrin Belâsından usandım işbu dehrin Kimine içirir şehd ile şehd-âb Bana her dem sunar cevr ile zehrin Adem berzahlarından oldum âdem Vefasın görmedim hergiz bu şehrin Eder sevdiklerin dil şehrine şâh Bize çekdirmede derd ile kahrın Aradım bulmadım bir yâr-ı sâdık Dolaştım bu kadar berr ile bahrin Kişi kendi Süleyman olmayınca Süleyman kimseye verir mi mührin Pîr-i Sami’ye sıdk ile gulâm ol Tulü etsin senin kalbinde nehrin Bu yer bir gün olur Salih seni yer Açılmazsa eğer bend ile sihrin