Şahı Hubanım Efendim

Şâh-ı hûbânım efendim dil-figârım kandesin Gonca-i gül nev-demîde nev-bahârım kandesin Mâh-rûyun görmeyelden tende hâlim kalmadı Hâlime rahm eyleyen çeşm-i humârım kandesin Ağlamakdan gecelerde gözlerim oldu zaîf Lutf u ihsânı çok olan şâhıvârım kandesin Nâr-ı hasretden kebâb oldu ciğer lutf et şahım Âlemi mest eyleyen bakışlı yârim kandesin Rû-nümâ ol Ğulâmî’ye yeter pinhânlığın Künc-i dilde mihri dâim ber-karârım kandesin