Sakalım Ak Siyah Yüzüm

Sakalım ak siyah yüzüm elim boş çok günâhım Ne yüz ile varayım kapuna ey pâdişâhım ‘Aceb noldu bana bilmem ki hîç kalmadı sabrım Gice gündüz hemân artup gider efgân u âhım Cevârihle ‘ibâdet idemez oldum sana ben Açılmadı henüz mesdûd nice gidem çü râhım Bulunmaz oldu mürşid inzivâ itdi velîler Cihân anlar ile memlû-durur yok iştibâhım İderler bu zemânda gizli irşâd sâlikânı Dimez kâmil olan şimdi ki ben ehl-i nigâhım Zuhûr itse eğer bir er üşer başına çok nâs Kamusu dir ki artsın şu cihanda mâl ü câhım Kapuna geldi Kuddûsî gedâ ağlar deyüben Kerîmâ yok senin kapundan özge bir penâhım