Sanmayasın

Gâfil sevgiyi bilmez Sen bilir sanmayasın Yüreğinden sevgiyi Sen verir sanmayasın Kahrı ilâhî gaflet Gâfile olmaz ra’fet Bilse de çokça Âyet Sen yaşar sanmayasın Nefsinin atı aymaz Hatır gönülü saymaz Hakk dostlarına uymaz Sen uyar sanmayasın Dinlese de anlamaz Anlasa da yaşamaz Kapalı can kulağı Sen duyar sanmayasın Aklını dumur eyler Dünyâyı ma’mur eyler Gönlü kir pas içinde Sen yuyar sanmayasın Gaflete sürüklenmiş Dünyâya çöreklenmiş Malı pek kıymetlenmiş Sen kıyar sanmayasın Hakk’ın Dostunu yorar Kendine soru sorar Gönül incitip kırar Sen yapar sanmayasın Nefsinden putlar yapar Eğilir ona tapar O Rahman’ı Rahîm’e Sen tapar sanmayasın Sevgiyle merhameti Vicdan ile şefkati Hizmet denilen ipi Sen kopar sanmayasın Kur’ân’ında duyurdu Rahman sevin buyurdu Sevgisiz olan gönle Sen bakar sanmayasın Yunûsî sevgi özdür Sevgi ilk ve son sözdür Sevgi ehli pek azdır Sen çok var sanmayasın