Sarf Eyle Kamu Ömrünü

Sarf eyle kamu ‘ömrünü savm u salât ile Pâk eyle mâl u nefsini hacc u zekât ile Evvel şerî’ati bilüben gir tarîkate Tâ iresin hakîkate zât u sıfât ile Biri seversen iki cihâna vir üç talâk Dörd asl u beş hissi ko altı cihât ile Geç yedi tamudan sekiz uçmaġa kıl nazar Dokuz felek üzre özün on yâra katıla Ger ‘âşık olasın seni ma’şûk ider taleb Bu söz beyân olupdur ahî beyyinât ile Çün Hakk “yuhibbühüm ve yuhibbûneh” did Uy ‘aşka kim bilişesin ol pâk zât ile Nefy eyle nefyi sâbit ol isbât ile müdâm Fevt itme vakt-i fırsatını bî-sebât ile Zerk u riyâ ile dışını düzdüğün niçün İçin dolu mahabbet-i Lât u Menât ile Kendü geninde öl ölümünden ilerü kim Bâkî hayâta irişesin ol memât ile Hâk-i memât içinde kişi râhat olsa yeğ Diri kalınca dünyede âb-ı hayât ile Fakr ile kıldı sâhib-i tâc u burâk fahr Ne fahr idersin ey deli sen don u at ile At ol-durur ki menzile irişdire seni Yok ol ki yolda öle vü yabana atıla Dirme bu dünyâ mâlını dağıt ökünü dir Vir anı al gönülleri sofra simât ile Yu tevbe suyuyla hasenât it berâtını Yu kim kara yüzün doludur seyyiât ile Tanrı kitâbı hükmü tutulmaz ‘aceb budur Beğ buyruğu geçer bu ile bir berât ile Kimin ki bahtı bâğını susuz kuruda Hakk Kimse suvarımaz anı Nîl ü Fırât ile Her kime kim hidâyet irişmedi Tanrı’dan Dönmez kerâmet ü kılıç u mu’cizât ile Âh ol son oht içün ki alalar emâneti İrden giremedin yola yarağ u yat ile Âh ol gice içün ki gele Münker ü Nekir Soru sora vü mahşere dek anda yatıla Âh ol kıyâmet ıssılar içün ki sinleden Kopup duravuz anda hufât u ‘ûrât ile Vâh ol terâzu kurulası vaktiyçün ki şâh Kâdî ola vü varavuz anda ‘usât ile Vây ol sırâtı geçmek içün ki niçemizin Ayağı tayına oda katrana batıla Niçe diyüben almayalar hiçe dahi hiç Bâzâr-ı ‘aşkda ger bu Kemâl Ümmî satıla Konan uçar gelen geçer eken biçer göçer Zî-cân ki dosta ulaşa bir hoş vefât ile