Seni Mest İtdi

Seni mest itdi dirîgâ bu mey-i dâr-ı fenâ Sen seni anlamadın kaldın anın içün hayfâ Kûs-i rıhlet çalınır kimi gelir kimi gider İrmedi sem’ine senin billahi hiç bu sadâ Bu zer ü zebûn-i dünyâyla bu fikr-i muhâlle Seni bu râh-ı hakîkatden ‘aceb kıldı cüdâ Niye geldin bu cihân mülküne bildin mi seni Ekl ü şürb itmeğe mi geldiğin sanırsın mahzâ Gafleti ko gözün aç sen de Nizâmoğlu bugün Sensin ol mazhar-ı âyîne-i envâr-ı Hudâ