Senin Aşıkların Kılmaz Nazar

Senin ‘âşıkların kılmaz nazar “firdevs-i a’lâ”ya Ne hûrîden haber söyler ne meyleyler “musaffâ”ya Nukûş-i mâsivâllahdan geçirmez bunları ‘aşkın Komuşlar bunca sevdâyı ulaşmışlar bu sevdâya Rumûz-i “kâbe kavseyn”in ne mi’râc u ne vahdetdir Ki “sübhânellezî esrâ” beyân düşmüş bu “isrâ”ya Eğer şol Vâhib-i i’tâ cemâlin ka’besin bulsa Yıkardı beytü’l asnâmı ne rağbet deyr-i dünyâya Eger nasrânî ger tersâ cemâlin pertevin görse Ki secde kılmaya hergîz Menât ü Lât ü Uzzâ’ya “Ene’l Hakk” kıblesin bulmuş yüzünü Hakk’a döndürmüş Şerâb-ı lem-yezel içmiş bakın Mansûr-i şeydâya Eger deryâ-yı ‘aşkından ki katre nûş ide sâlik Hemândem cümle kevneyni verir târâc u yağmâya Sorarsan ‘ÂŞIK’ın hâlini zâhid kendiden sorgıl Fenâ bahrine garkolmuş karışmış katre deryâya Gel ey miskîn gözün yum sen cemâl-i mâsivâllahdan Bugün gör bunda dîdârın ne hâcet va’d-i ferdâya