Şeriatı Garrai Muhammediyye İçin

Yaratıldı dü cihan; melek, şeytan, ins ü cin, Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Mîzan, mahkeme, sırat, cennet, cehennem niçin? Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Seni yaratan; seni, senden iyi bilmez mi? Aldığın bir cihazın, kılavuzu gelmez mi? Çağ dışı diyenlere, İblis bile gülmez mi? Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Sor Yûnus’a söylesin, dört kapının ilki ne? Cevaz yoktur insanın, insanlığı terkine, Yâ Rab şu mankurt kitle ne olur bir silkine; Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Şerîat, tarîkat yol; hakîkat, mârifet öz, Allah emrine karşı olur mu hiç çirkin söz? Bağını çöz de artık, mâverâyı görsün göz; Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Hayvanlar nâil değil, insan için bu şeref, Şer‘-i şerifle mü’min, müslümandır mükellef, Îmandan nasipsizsen zaten değilsin hedef; Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Bu çağrı ötelerin, bir kanun ki sonsuzun, Anlaması beklenmez, köksüzün ve soysuzun, Elbet hırsız ve arsız tir tir titresin, korksun; Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!.. Susmasın aman diye minaremdeki nidâ, Al bayrağa kanıyla, verdi rengi şühedâ, «Olsa binlerce başım, olsun uğrunda fedâ; Şerîat-ı garrâ-i Muhammediyye için!..»