Sevdiğimden Gel Oldu

Sevdiğimden gel oldu Ben benden ayrılınca Zulmet gitti gün doğdu Bulutum ref’ olunca Aşk önümde bir deryâ Sahili kenarı lâ Bahra daldım gavs-âsâ Sevdiğim gel deyince Geçtim benlik yükümden Perde kalktı gözümden Haber aldım özümden MEN AREF’e erince Âşık idim bir yüze Perde inmişti göze Cânân gülünce bize Seyreyledim doyunca Dûd-i âhım bir zaman Alev saçardı, el’an Kalmadı yahşi, yaman Yâri ayân görünce Gel dendi dost ilinden Kok bu bağın gülünden Geçtim sivâ selinden Bu daveti duyunca Vahdet nihân kesrette Kesret ayân vahdette Şemsi dostla halvette Kaldı ağyâr gidince