Sırrı Hakkı Nicesi

Sırr-ı Hak-kı nicesi fâş eyleyem ben ey sikât, Kânı ancak remz ile etmiş beyân ehl-i nikât. Her ne denlü âşikâr etsem hafâsın artturur, Ol iyân iken anı örter delâil beyyinât. Anı tevhîd eylemez illâ ki şirk ehli eder, Vahdet-i Hak-kı duyanın dili lâldir aklı mât. Her ne kim fevkal-ulâ taht-es-serâda vardurur, Zât-ı vâhiddir veli göründü nice bin sıfat. Zâtı birdir lîk evsâfına gâyet yokdurur, Gör bu fânusu ki anın şem’i oldu nûr-i zât. Zâhir-ü bâtın kamusu bir fenerdir gayri yok, Şem’i insân oldu fânusu cem-i mümkinât. Ey Niyâzî Âdem oldu çün cihânın şu’lesi, Bahş olur Âdem deminden âleme rûh-ul hayât.