Su

Toprak çöle dönüp solmuşken bağlar gökten rahmet yağdı, taştı bengisu Bülbül gül dalından sevinçten ağlar hazneden kaynadı, aştı bendi su Katılaşmış kalpler, kararmış özler dağılmış fikirler, bozulmuş sözler Herkes o rahmetin yolunu gözler şükür haberciler saldı muştusu Medine’den taştı rahmet ummanı Menzile ulaştı nur çağlayanı Yıkadı sadatlar her ağlayanı temizleyip gönlü attı tortusu Nasibi olanlar yöneldi yâre buldular tabipten dertlere çare Kuraklıktan ciğer olmuşken pâre hayatı buldu suyla, kalktı korkusu **** Çeşmenin başında oturmuş âşık bekliyor su diyen ciğeri yanık Bulunca aşk ehli gönlü uyanık içer de Kevser’den tattı kamusu Suyu aşktan gelir, hazneye akar ela gözlü Saki içene bakar O derin nazarı gönüller yakar mest edip aşkı sardı kokusu Medine’den taştı rahmet ummanı Menzile ulaştı nur çağlayanı Yıkadı sadatlar her ağlayanı temizleyip gönlü attı tortusu Selvi koş Menzile kervan göçmeden usanma bu tatlı sudan içmeden Kana kana nuş et fırsat geçmeden elde tek kaynağı kaldı doğrusu