Şu Kul Kim Bildi

Şu kul kim bildi Şâh’ın kibriyâsın Sımışdır buğz okun kibr ü riyâsın Nedâmet va’disinde döğdü çapdı Her ihlâs atına râkib riyâsın Ne bilsin anadan gözsüz doġan kim Nedir ayın günün nûr u ziyâsın O Kâdir çünki hâzırdır her işde Utan imdi ki yavlak bî-hayâsın Göremezsen tabîb iste ki senin Çeke gözüne himmet tûtiyâsın Eğer hâzır görürem dirsen andan Gerek bir lahza gâfil olmayasın Kamu da’vâlarından vazgel imdi Dilersen kim asıl ma’nâ duyasın Sana ger tâ ebed varlık gerekse Kamu varlığını yoğa sayasın Ana irmez anı görmezsin illâ Kaçan kim sen seni elden koyasın Sehldir mâl u milkün terki yolda Gerek kim câna vü başa kıyasın Bugün açlara varından yedir kim O rahmet hônuna yarın doyasın Sahî mü’minlere irgil kim ecrin Girü Allah bilir hadd ü kıyasın Müselmân ol Hakk’a tap putların sı Sen ey ‘âsî nice buyruk sıyasın Yere dök dünye sevgisi şarâbın Bu esrikliği cehd it kim ayasın Ne yazuklar yazıldıysa bitinde Gel irden tevbe kıl tâ kim yuyasın Yazukların kirin yüzün karasın Gözün yaşıyla ağla kim yuyasın Ne hoş dirlik şu nefs öldürenin kim Ölümünden ön ölüp tutdu yasın Zihî mağbûn u gâfil şol kişi kim Bakır narhına satar kîmiyâsın Kemâl Ümmî za’îf ol Hakk yolunda Çü bir gümrâh u azıksız yayasın Yol uzakdır harâmî çok gücün yok Meger güçlü kılavuza uyasın İlâhî hazretinden dileriz kim Bizi senden yana sen onarasın Hezârân vay bize ger bir nefes sen Bizi nefsimize ısmarlayasın Umaruz kim bizim suçlarımızı Habîbin Ahmed’e bağışlayasın Bi hakkı Sûre-i El-hamd ü İhlâs Bi hakkı Sûre-i Tâhâ vü Yâsîn Rahîm ü bî-zevâl u Hayy u Kayyûm Kerîm ü zü’l-Celâl ü Kibriyâsın