Sürgün Mekandan Öte

Nedir şakaklarımdaki ter boşluğu kavrayan elim titrek Gözyaşlarımdaki ışık Evrenimden uçup giden ses Alevsiz yanan göklerin Sanki aynalardaki şekil sokakta yürüyen adam ben değilim! **** Hangi gurbet hangi mekan gözlerimde duman, damar damar kan Gökte yıldız yerde toprak sancılı Bende bilirim kuşlar yuvadan uzak **** Çiçek dallarında örümcekler kuş seslerini boğdu bildin mi ! bir nağme gibidir hazan el verilmez gönül verilmez Allah’ım Adanmış bir yürekle uykusuz huzurundayım Hüzün geceyeydi, Ümit güneşe!