Ta Dilverelden Sünbüle

Tâ dil verelden “Sünbül”e Sünbülîler derler bize Meyletmeyiz gayri güle Sünbülîler derler bize Erişdi sem’a bir sadâ İns ü melek eyler nidâ Mümkün müdür şükrün edâ Sünbülîler derler bize Bu gülşenin kimi gülün Sever kimisi bülbülün Aldık hemen biz “Sünbül”ün Sünbülîler derler bize Ol “Sünbül”e ermezse el Fahri ana çekme emel Besdir dile nakş-ı ezel Sünbülîler derler bize