Ta Ezelden

Tâ ezelden eşk od’una yanar bir pervâneyim Cân â dilden geçmişim bir terk-i ser dîvâneyim Gâh yerim humhânedir gâh mescid ü gâh medrese Gâh dervîş gâh molla gâh seyyid zâdeyim Nûş edelden aşk şerâbın olmuşum hayrân ü mest Gâh hây ü gâh hûy ü gâh cihân sultânıyım Sofu gel bu bezme gir de gör ne vahdet bağıdır Gâh cânan gâh cân gâh âşık-ı şeydâyım Ne Nizâmî Oğlu’yum ne seyfiyim ne Zülfikaar Bilmiş olun cümle gözün cismi içre ben cânım