Tadayım Dersen İmanı

Tadayım dersen îmân’ı Dervişlik yoluna alış İster isen ilm-i ledün Sen gönül ilmine çalış Dâvet ederim seni ben Gel saray-ı vahdete sen Vahdet mey’inden çekip dem Ehli vahdet ile tanış Zâhir ilme olma çırak Dilde kalan ilmi bırak Tevhid ilmin okuyarak Sen vahdet ehline karış Geçip hocayı camidi Terk eyle dildek tevhidi Seyrederek ol vahidi Sen kendin vahdete dönüş Bekleyip durma ahreti Ne edeceksin cenneti Burada eyleyip vuslatı Canda cânân ile buluş Derdin varsa işte ilaç Hakk’tan gâfil olandan kaç Gönlünün sarayını aç Hakk ile gönülden görüş Yunûsî kimse bilemez Ayândır lâkin görünmez Çok yakındır da erilmez Tevhid iledir bu biliş