Tahtadan Kutu

Tahtadan yapılmış bir uzun kutu Baş tarafı geniş, ayak ucu dar. Çakanlar bilir ki,bu boş tabutu, Yarın kendileri dolduracaklar. **** Her yanında küçülen bir oda gibi, Duvarlar yanaşmış,tavan alçalmış Sanki bir taş bebek kutuda gibi, Hayalim,içinde uzanmış kalmış **** Cılız vücuduma tam görünse de İçim,bu dar yere sığılmaz diyor. Geride kalanlar hep dövünse de İnsan birer birer yine giriyor **** Ölenler yeniden doğarmış; gerçek! Tabut değil ki bu, bir tahta kundak. Bu ağır hediye kime gidecek, Çakılır çakılmaz üstüne kapak?