Talibi Hakkın Devasız

Tâlib-i Hak-kın devâsız derd dürür sermâyesi, Anınçün âh-u zâr olur hemîn hemsâyesi. Âşıkın ma’şûk yolunda derdi arttıkça müdâm, Artar anın dem-bedem akrân içinde pâyesi. Tâatın ihlâsa ermez ilm ile amâl ile, İzzeti ko zilleti tut oldur anın mâyesi. Arz-ı vâsi ister isen Kâmilin gir kabzına, Arş-ü kürsîden geniştir bir Velînin âyesi. Ârifin gönlünü bilmez kandedir halk-i cihân, Ol ki Ankâdır yere düşmez bil anın sâyesi. Kim ki Mazagal-basar Sultânının tıflı ola, Mısrı’yâ şol feyz-i akdes nûru oldu dâyesi.