Tecellii Cemalinle

Tecellî-i cemâlinle dil-i mahzûnu kıl mesrûr ‘Atâ vü fadl u ihsânın Efendi eyle nâ-mahsûr Nice bir nâr-ı hicrânın dil ü cânı ide sûzân Bizi bezm-i visâlinden kerem it eyleme mehcûr N’ola nûş eylese câm-ı hüviyyet cur’asın Hallâc Muhabbet dârına ber-dâr olan lâ-büdd olur Mansûr Ve “emme’s-sâile” bâbın ‘ibâdına iden meftûh Kef-i cûduyla mümkin mi kıla kullarını makhûr Fenâyî benden ıtlâk it iki ‘âlem kuyûdundan Virilsin dest-i kudretden yedine nâme-i menşûr