Tecelliyatın Nuruna

Tecelliyatın nûruna döymez vücûdum dağları Cismim gemisinin zirâ muhkem değildir bağları Katreden deryalar düzen cân kuşu pâbendin üzen Yüz bin deryâlar yüzen gel sürelim bu cağları Dildâr için dil şehrini pak eyle arıt gayrıdan Zirâ sultân tahtıdır bunda komazlar zâgları Düştükçe öge Hubbü’l-Vatan zerrece kalmaz me’men Gözden sızıp olur seven her dem yüreğim yağları Âkil eli ermez ile erse dahi gelmez dile Dertli halin dertli bile sayru ne bilsin sağları Maşûkluğun hilatini her kime giydirdin ise Gelmez gözüne zerrece firdevs-i âlâ bâgları