Toprağın Babası

Eylemin o önder çocuğu büyür Evrenin sebebi en son ellerde Alnında sürekli secde gülleri Sevgi donanması denizlerinde Yağmur olsun diye saçar göklere Elinde biriken dualarını Ve nur yatağında kılıçla bekler Sonsuza açılan hicret aşkına Bilge anahtarı has neslin kökü Zülfikar çağlardan çağlara nehir Toprağın babası kucakta uyur İki güzel iki kumru iki er Kıyanın hesabı nicolur bilmem Dinmeyen bir hüzün bir kandir sızar