Ümit ve Endişe

Sırtımda müthiş bir dağ, ufkumda taze bahar, Gözlerimde sevinç, sînemde ürperten acı; Her lâhza yudumladığım bir zakkum ağacı, Hicranla inliyorum, inliyorum hep zâr zâr… Dertten anlayan pek az, onun da gönlü harap, Kıvrım kıvrım zavallı cismaniyet ağında; Kalmamış ne fitil ne kıvılcım çerağında; Hissedip yaşayana kalıyor her ızdırap. Cız cız ediyor içim, hep o hüzünlü melâl, Ancak, her zaman nabzım da ümitle atıyor. Ve imanım bütün ufkumu aydınlatıyor, Şimdilerde bir tüy gibiyim, önümde visal…