Üşüyecek Ellerimiz

Yırtılır kumaşları dağ eteklerinin sularımız çekiliyor ağlamak ne güzel Özgür bir güvercin oluyor rüzgâr çoğaldıkça nehirler parmaklarımızda Kıvrak bir türkünün son yamacı gibi balıkların tenine sis çökünce Devriliyor soğuk şarkılarda rüzgâr esatiri kokuyor sokaklar şehrin Rahme düşmemiş aşkların kahramanıyız biz ovunca üşüyecek ellerimiz