Uzlet İt Nasdan

Uzlet it nâsdan birâder tut nefes olma cehûl Açılır ehl-i sülûke ‘uzlet itmek ile yol Nâs ile ülfet iden olur kıyâmet müflisi Sözümü tut gel kerem kıl nushumu eyle kabûl ‘Uzlet ehli sohbet eyler rûz u şeb Mevlâ ile Buldu ‘uzletde erenler bahr-i ‘irfâna vusûl Çün Hırâ dağında ‘uzlet itdi şâh-ı enbiyâ Anda Kur’ân nâzil oldu Hakk anı kıldı resûl Kaç hemân tenhâ yere nâsa karışma ol ‘azîz İştigâl it zikre mezkûru gönül kasrında bul Ekserî halkı bu vaktin zînete eyler heves Durma yanlarında meclislerine itme duhûl Nakş-ı dünyâya bakup kalmışlar ol bîçâreler Ki iderler tutmayub söz râh-ı Yezdân’dan ‘udûl Kimi hınzîr kimi kaplan sûretinde kopıser Kimi yılan kimi maymun kimi kelb kimisi gûl Ehl-i dünyâ türlü sûretde gelirler mahşere Ehl-i Hakk’ın sûreti tebdîl olunmaz bilmiş ol Ehl-i dünyâ dinmez ana kim helâl mâlı ola İtmeye hergiz muhabbet hem ola ihsânı bol Olmaya gönlünde kadri hîç bu dünyâ mâlının Ola ‘indinde berâber çuha ile köhne çul Şimdi lâkin böyle merdân vâr ise de az-durur Cem’-i mâl idenlerin çün ‘âdeti kizb ü gulûl Kim bu Kuddûsî fakîrin sözlerin tutar ise Dü cihânda her belâdan kurtılur olmaz melûl