Vay Yüz Bin Vay Kim Dildardan Ayrılmışam

Vây yüz bin vây kim dil-dârdan ayrılmışam Fitne-çeşm ü sâhir-i hûn-hârdan ayrılmışam Bülbül-i şûrîde-em gülzârdan ayrılmışam Kimse bilmez kim ne nisbet yârdan ayrılmışam Bir kadd-i şimşâd u gül-ruhsârdan ayrılmışam İştiyâk-ı şevkden cân u dilim âlûdedir Şâm-ı gam ferzâne-i bahtım benim uykudadır Ağlamaktan çeşm-i cism-i derd-nâkım sûdadır Sanma ey hem-dem kim feryâdım benim bî-hûdedir Bir kadd-i şim-şâd u gül-ruhsârdan ayrılmışam Vây! Yüz binlerce vây! Sevgilimden ayrılmışım. Fitne gözlü ve kana susamış sihirbazdan ayrılmışım. Ben inleyen bir bülbülüm [ama] gül bahçesinden ayrılmışım. Yârdan ayrılışımın ne ile ilgili olduğunu kimse bilmez. Ben bir şimşir boylu ve gül yanaklıdan ayrıldım. Bu canım ve gönlüm şevk arzusuyla dopdoludur. Bahtımın hâkimi, gam akşamında uykudadır. Dertli bedenimin gözleri ağlamaktan suya bulanmıştır. Ey dost! Benim bu feryâdımın boşuna olduğunu zannetme. Ben bir şimşir boylu ve gül yanaklıdan ayrıldım.