Veysel Karani

Rûmda, acemde âşık olduğum; Yemen illerinde Veys-el-karani.. Enbiya sevdi ve dostum dedi, Yemen illerinde Veys-el karani.. Anasından doğdu dünyaya geldi, Melekler altına kanadın yaydı, Resûlün hırkasın, tâcını giydi, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Veys dedikleri, sen misin ulu; Anadan doğar mı hiç böyle veli, Dili Kur’an okur, tâc urur eli; Yemen illerinde Veys-el-karani, Erenler önünde, kemer belinde; Ak nurdan beni var, sağ elinde, Veys sultan derler, Hak divanında, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Sabah namazını kılar giderdi, Gizlice Rabbiye niyaz ederdi, Anın işi gücü deve güderdi, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Bin deve bir akçeye güderdi, Anın da nısfını zekât verirdi, Deve bilesince tevhid ederdi, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Elinde asası hurma dalından, Asla hata gelmez anın dilinden, Eğninde hırkası deve yününden, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Enbiyâyı görmemiş idi, Gizli sırlarını anlamış idi, Ümmetine ol şefi demiş idi, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Yastığı taş idi, döşeği postu; Cennetlik eylemek, ümmeti kasdı, Hakkın sevgilisi, Habibin dostu, Yemen illerinde Veys-el-karani, Anasından destur aldı, durmadı, Kâbe yollarından gözün ayırmadı, Geldi Resûlü evde bulmadı, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Enbiyâ mescidden evine geldi, Veys nurunu kapıda gördü, Sordu Fatma’ya eve kim geldi, Yemen illerinde Veys-el-karani.. Ömer, Osman, Ali bir araya geldiler, Arayı, arayı bir dağda buldular, El kaldırıp duasını aldılar, Yemen illerinde Veys-el-karani.. YUNUS eder, gelin biz de varalım, Ayağı tozuna yüzler sürelim, Hak nasibeylesin, komşu olalım, Yemen illerinde Veys-el-karani…