Ya Hayra Men

Yâ hayra men düfinet fi’t turbi a’zamuhû Fe tâbe min tîybi hinne’l kâu vel ikemü (Ey bedeni toprağa gömülmüş hayru’l enam Burcu burcu kokutmuş bedenin dağı taşı) Nefsi’l fedâü li kabri ente sâkinühü Fîhi’l afâfü ve fîhi’l cûdü ve’l keramü (Senin yattığın kabre canım fedadır Ordadır şeref seha ordadır kerimler başı.) Ente habîbüllezi türcâ şefâatühü ‘İnde’s-sirâti iza mâ zelleti’l kademü (Sen doğru yolda ayağı kaymış olan için Şefâati dilenen Allah’ın sevgilisisin) Levlâke mâ hulikat şemsün velâ kameru Velâ semâün velâ levhunvelâ kalemü (Sen olmasaydın güneş ve ay Gökyüzü levh u mahfûz ve kalem de yaratılmazdı)