Ya İlahi Sen Var İken Ben Kime Yalvarayım

Kıl inâyet cânıma ölmezden önden öleyim Maksûdum sensin benim cânımda pinhân bulayım Sen beni reddeyleme vechinde dâim durayım Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Ehl-i derdem derdime senden gerek dermân bana Zâtını zikr etmeğe senden gerek bürhân bana Şol sıfâtın bilmeğe senden gerek irfân bana Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Akl-ı kâsır derdmendem bildiğim budur benim Her nefesde dâimâ bu tevhidim Hû’dur benim Hasretinden gözlerimden dökülen sudur benim Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Kimse bilmez hâlimizi sen bilirsin yâ İlâh Senden artık kim bile ahvâlimiz ey Pâdişâh Bu suâle bin cevâb senden gerekdir Pâdişâh Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Kim severse ben anın derdine dermânım dedin Gizli değil gün gibi rûhumda pinhânım dedin Âşıkın zikr etdiği tevhidde ayânım dedin Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Sen hidâyet etmez isen yazığım gitmez benim Sen inâyet etmez isen eksiğim bitmez benim Sana lâyık işler isem hayırım batmaz benim Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Cânıma rahm eyler isen gönlümüz ölmez bizim Gayrısından kalbimiz hergiz irenk almaz bizim Senden âhar bir yere zikr etmeğe varmaz dilim Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Dü cihânın âşıka yokdur vefâsı anladım Dört kitâbın ma‘nasında tevhidimi dinledim İhtiyârımla değildir bu kelâmı söyledim Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Tâlib-i fakr u fenâ içinde bir dîvâneyem Zâtını fikr etmeğe ma‘nâda ben bîgâneyem Aşk şarâbın içeli ayık değil mestâneyem Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Bu vücûdum yoğ idi bir noktadan var eyledin Mustafâ’nın hürmetine bizi sen yâr eyledin Zâtının envârını Mansûr’a gülzâr eyledin Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım Vâhib eydür bir yerim yok doğrulam ana varam Senden âhar kimse yokdur şübhemi ana soram Şübhesiz hakka’l-yakîn senden bize budur selâm Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım