Ya Rab Niçe Bir Nefsim İder

Yâ Rab niçe bir nefsim ider zulm ile tuğyân Yâ Rab kapuna geldi umup ‘afv ile gufrân Yâ Rab kademin basmadı ol râh-ı rızâna İllâ ki ‛adedsiz idüben cürm ile ‘isyân Yâ Rab değil ol zâtına mahfî ne kim itdi Beyhûde hevâ ile hemen sehv ile nisyân Yâ Rab kaçan ol emrine lâyık ‘amel eyler Kim hâl-i hatâ ile kamu olmada noksân Yâ Rab ne kadar emre muhâlif iş idüpdür İtmezdi bu dem olsa eğer dahi o Hâmân Yâ Rab ne ki var cümleden artırdı günâhın Ol itdiğini binde birin itmedi Şeytân Yâ Rab bu cihân içre Âdem’den berü bu dem Ol eylediğin eylememiş ola bir insân Yâ Rab ne diyem cinle peri itmedi bir dem İtdiklerini eyleyemez değmede hayvân Yâ Rab o kadar itdi tecâvüz ki bilirsin Hadden berüdür vasfına yokdur diyem imkân Yâ Rab idesin ‘adli eğer kim bize yarın Bî-şübhe olur meskenimiz âteş-i nîrân Yâ Rab umarız fazlın ile rahmeti dâim Kim birliğine eylemişiz sıdk ile îmân Yâ Rab yüzümüz her ne kadar kara olursa Lutf eyle bize hâlimize gülmeye düşmân Yâ Rab ola mı sana revâ mu’terifinin ‘Afv itmeyesin cürmünü kim ola firâvân Yâ Rab çü senin oldu bu dem külliden artuk Her ferde gümân olmaya ol rahmetin alan Yâ Rab ola mı eksik ‘aceb rahmetin âbı Mücrimlerine harc idesin sen anı her ân Yâ Rab olımaz katre kadar cümle günâhı Ger nisbet idem mağfirete ol durur ‘ummân Yâ Rab sana hoş eylemişiz cümle tevekkül Her dem dileriz eyleyesin bizlere ihsân Yâ Rab bilemem didi bu Dervîş olan Ahmed Gurbî miyem âyâ bana sen di ulu Yezdân