Yan ki Olasın

Bir kamıştan kopmuş ney gibi İçim yanar, sesim senden Ayrılık düştü dilime Dönüş başlar bu özlemden Ben bir damlayım adını anınca Denizi hatırlar kalbim Yüküm ağır, yolum uzun Aşkla hafifler derdim Yan ki olasın sönme Aşkta yoktur dönme Kaybol kendinde bir an Bul beni ey Rahman Yan ki olasın sönme Aşkta yoktur dönme Kaybol kendinde bir an Bul beni ey Rahman Akıl susar kapında Söz biter gönül konuşur Benlik düşer elimden Hakikat yavaşça doğurur Yan ki olasın sönme Aşkta yoktur dönme Kaybol kendinde bir an Bul beni ey Rahman Yan ki olasın sönme Aşkta yoktur dönme Kaybol kendinde bir an Bul beni ey Rahman Gel neysen o hâlinle gel Kırık da olsan gel Yol uzun değil aslında Yürüyen sensin gel Yan ki olasın sönme Aşkta yoktur dönme Kaybol kendinde bir an Bul beni ey Rahman Yan ki olasın sönme Aşkta yoktur dönme Kaybol kendinde bir an Bul beni ey Rahman