Yananlar

Yananlar yanar durur, tıpkı ocaklar gibi, Ateşi ruha vurur, her dalgası bir tipi. Muzdarib olan ağlar, çağlayanlar utansın; Dertli sinesin dağlar, ruhsuz ne sanar sansın! **** Bahis açma gamsızdan, içime sis saçılır; Nefes et kardan buzdan, gözüm gönlüm açılır. Çoklarda yürek paslı, ölmeden ölüp gitmiş. Bedende ruhlar yaslı, sanki işleri bitmiş. **** Azme kemend vurulmuş, yiğitlikten yok eser; Yorulmazlar yorulmuş, diri ölüden beter. Başını yere koyup, inlesin inananlar; Gönlünde Hakk’ı duyup, ağlasın uyananlar.