Yanarım Sultanım

Can özünden besmeleyi çeken de Dil yanmazsa ben yanarım sultanım Hak uğrunda bir sefere çıkan da Yol yanmazsa ben yanarım sultanım **** Göz utanır gönül dostu görülünce Can tutuşur candan selam verilince Bülbül olup bir bahçeye girilince Gül yanmazsa ben yanarım sultanım **** Âşıklık içimde doğduğu zaman Taş yanar gözyaşım yandığı zaman Mızrabım sazıma değdiği zaman Tel yanmazsa ben yanarım sultanım **** Alev alev ruhta canda bu ateş Bakmakla görülmez bende bu ateş Bırakılsa hangi günde bu ateş Yıl yanmazsa ben yanarım sultanım…